comment 1

ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ- ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ -ΜΑΝΗ ΜΑΝΗ

ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

Είναι αρκετές μέρες τώρα που δεν έχω γράψει κάτι, και τώρα έφτασα στο σημείο να θέλω να τα γράψω όλα μαζί. Η σημερινή ανάρτηση θα είναι πολλά πράγματα μαζί, θα έχει λίγο άρωμα Παρισιού, αλλά και άρωμα Ελλάδας.

Οι συμμετέχοντες

Πάμε λοιπόν πάλι πίσω στην εκδρομή στο Παρίσι, η οποία είχε μεγάλη επιτυχία για όλους τους συμμετέχοντες.

Από γαστρονομική άποψη, τα πράγματα που δοκιμάσαμε, τόσο στο σπίτι όσο και έξω,  ήταν όλα φοβερά.

Η γαλλική κουζίνα μου αρέσει πολύ  και γενικά τα γαλλικά εδέσματα, από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα.

Τρελαίνομαι για γαλλική μπαγκέτα με βούτυρο ή για έναν καφέ με ένα καλοφτιαγμένο κρουασάν ή για φουα γκρά ή για μερικά γαλλικά τυράκια ή για μία εντρεκότ με πατάτες τηγανητές ή για πάπια κονφί ή για διάφορα άγρια μανιτάρια ή για χτένια.

Το να βρίσκομαι στο Παρίσι και δη σε ένα δρόμο όπου σχεδόν όλες αυτές οι νοστιμιές ήταν πανεύκολο να βρεθούν στα χέρια μου ισοδυναμεί με ευτυχία !

Κάτω από το σπίτι μας ήταν ένα ιχθυοπωλείο, και αυτό που είχα βάλει στο μάτι ήταν τα χτένια Σεν Ζακ που έβλεπα εκεί φρέσκα κάθε πρωί. Έπρεπε κάποια στιγμή να τα βάλω στο πρόγραμμα μαγειρέματος. Μία μέρα λοιπόν αποφασίσαμε ότι το δείπνο μας θα έχει θέμα τα μανιτάρια μορχέλες και τα χτένια Σεν Ζακ. Μανιτάρια μορχέλες προμηθευτήκαμε κατεψυγμένα, αλλά πολύ καλής ποιότητας και, φυσικά, φρέσκα χτένια από το ιχθυοπωλείο μας. Υπάρχει μία αλυσίδα καταστημάτων με την επωνυμία Picard που έχει κατεψυγμένα προϊόντα για όλα τα γούστα και πολύ καλής ποιότητας, εδραιωμένο πολλά χρόνια στη γαλλική αγορά. Εκτός από τα μανιτάρια μορχέλες πήραμε και κις λωραίν που ψήσαμε ένα πρωί για πρωινό.

κάτω: μανιτάρια μορχέλες(morilles) πάνω:κρεμμύδια εσαλότ, κρεμ φρες

Η ιδέα για το μενού ήταν να κάνουμε  για πρώτο πιάτο χτένια με μανιτάρια μορχέλες και για κυρίως μία μακαρονάδα με κρέμα και μανιτάρια . Εντάξει, παραδέχομαι ότι είναι λάθος σε ένα μενού να υπάρχει το ίδιο υλικό με τον ίδιο τρόπο μαγειρεμένο και στο πρώτο και στο κυρίως, αλλά έπρεπε να προσαρμοστούμε στα πράγματα που έχουμε σε μία κουζίνα στην οποία θα μέναμε άλλες 3 ημέρες.

Στην ουσία έκανα μία σάλτσα  για τις ταλιατέλες, την οποία χρησιμοποίησα για να συνοδεύσω τα χτένια. Τα χτένια  είναι ακριβή πρώτη ύλη, τα 6 κομμάτια καθαρισμένα έκαναν 8 ευρώ, αλλά αξίζει τον κόπο να τα δοκιμάσει κανείς εάν τα βρει φρέσκα. Κατεψυγμένα χάνουν πολλά από τα χαρακτηριστικά τους.

φρέσκα χτένια Σεν Ζακ με το κέλυφος (ακαθάριστα)

Τα χτένια, αφού καθαριστούν, πρέπει με προσοχή να πλυθούν και να μη μείνουν πολύ ώρα στο νερό, γιατί το απορροφούν και, αντί να σωταριστούν  γίνονται βραστά. Χρειάζεται δυνατή φωτιά και να είναι καλά σκουπισμένα και χωρίς υγρασία. Αφού κάψει καλά το σκεύος βάζουμε λίγο βούτυρο και λίγο ελαιόλαδο και σωτάρουρε 1 λεπτό από κάθε πλευρά το χτένι, αλατοπιπερώνουμε και σερβίρουμε. Το ιδανικό το σύντομο μαγείρεμα για να μην παραταλαιπωρηθούν. Εγώ τα σέρβιρα πάνω σε ένα κρουτόν από χωριάτικο ψωμί μαζί με ένα μανιτάρι μορχέλα.

Εμφανισιακά το πιάτο δε με ικανοποίησε πλήρως αλλά γευστικά τρελάθηκα. Είχα ξαναδοκιμάσει χτένια στην Ελλάδα, αλλά ήταν κατεψυγμένα και είχαν κάπως άτονη γεύση. Η υφή τους είναι μαλακή και η γεύση τους  θαλασσινή με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Άξιζε τον κόπο η δοκιμή.

Στην φωτογραφία δεξιά βλέπουμε πάνω πάνω το μανιτάρι, από κάτω 3 χτένια και από κάτω το κρουτόν.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να ετοιμάσει κάποιος τα χτένια: απλά μαριναρισμένα, ωμά, με μαγιονέζα, ποσαρισμένα σε νερό ή σε κουρ μπουγιόν (court bouillon)και στη συνέχεια τηγανισμένα με κρούστα, σoτέ , με σάλτσα μορνέ  μέσα στο κέλυφος τους (γκρατινέ) ή στον ατμό.

Υπάρχουν εκατοντάδες είδη από χτένια στον κόσμο. Άλλα βρίσκονται σε ρηχές αμμώδεις περιοχές, άλλα σε περιοχές με μεγάλο βάθος και φύκια. Τα χτένια Σεν Ζακ (coquille St Jacques στα γαλλικά, scallop St Jacques στα αγγλικά) είναι αλλιώς γνωστά ως KING SCALLOPS, βρίσκονται στο Βόρειο Ατλαντικό,  φτάνουν σε διάμετρο τα 10-15 εκ. και είναι συγκριτικά μεγαλύτερα από τον άλλο τύπο, τα ονομαζόμενα Queen Scallops που τα βρίσκουμε στη Μάγχη,  τον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο και είναι πολύ διαδεδομένα στον Καναδά και την Αμερική.

Για τα μανιτάρια μορχέλες και τα κρεμμύδια εσαλότ θα μιλήσω σε άλλη ανάρτηση.

Πάμε πίσω Ελλάδα!

ΕΛΛΗΝΙΚO ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ

Δεν είχα φανταστεί ποτέ, όταν είχα πρωτοξεκινήσει να έχω μπλόγκ (eatthisandthat.blogspot.com) 5 χρόνια πριν, ότι μέσω αυτού θα γνώριζα από κοντά και άλλους ανθρώπους με αντίστοιχα ενδιαφέροντα με μένα ή ότι θα διεύρυνα τις γνώσεις που πάνω στη μαγειρική και τις πρώτες ύλες .

Ανήκοντας στο πόρταλ greek food blogs, μου δόθηκε η ευκαιρία να μάθω πράγματα για το ελαιόλαδο και δη το ελληνικό έξτρα παρθένο ελαιόλαδο από την ομάδα ειδικών της Άλτις, που τελικά ξέρει από καλό λάδι!

Όσοι συμμετείχαν πήραν δώρο ένα μπουκάλι αγουρέλαιο με προσωπική αφιέρωση στην ετικέτα

Η  Βίκυ Κουμάντου διοργάνωσε μια εξαιρετική γευσιγνωσία ελαιόλαδου στις εγκαταστάσεις της Άλτις στην Πειραιώς, όπου οι ειδικοί της εταιρίας μοιράστηκαν μαζί μας τη γνώση και εμπειρία τους. Πραγματικά ένα μεγάλο μπράβο στη Βίκυ και φυσικά στην ομάδα της Άλτις, που δείχνει τέτοιο πάθος για ένα προϊόν σαν το ελληνικό ελαιόλαδο.

Περισσότερα  για το ελαιόλαδο θα πω σε επόμενη ανάρτηση, εδώ μόνο θα πω, ως φανατική της προσωπικότητας του αγουρέλαιου, ότι το αγουρέλαιο της Άλτις είναι φανταστικά φρουτώδες και κατά το δέον πικάντικο.

Πραγματικά χάρηκα πολύ να είμαι με  ανθρώπους με τόσες γνώσεις και εμπειρία, που χωρίς καμία έπαρση είναι έτοιμοι να τη μοιραστούν με άλλους. Εύγε, παράδειγμα προς μίμηση.

ΜΑΝΗ-ΜΑΝΗ

Με αφορμή την επίσκεψη αγαπημένης φίλης από τις Βρυξέλλες βγήκαμε ένα απόγευμα για φαγητό και πήγαμε στο ΜΑΝΗ ΜΑΝΗ που είναι πολύ κοντά στο σπίτι μου, αλλά ποτέ δεν αξιώθηκα να πάω.

Ένα πολύ όμορφο νεοκλασικό στη Φαλήρου, ένας πολύ ζεστός χώρος, πολύ καλό σέρβις, πολύ καλή σχέση ποιότητας τιμής των πιάτων, πάρα πολύ ωραία επιδόρπια. Θα ξαναπήγαινα ευχαρίστως, πράγμα που δε λέω πολύ συχνά για εστιατόριο. Οι φίλοι μου γνωρίζουν πόσο επιλεκτική και δύσκολη είμαι στα θέματα αυτά.

Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να σταθώ στην τεχνική αρτιότητα και την καλαισθησία  του σεφ του Μάνη Μάνη. Κατά τη γνώμη μου, όλα τα πιάτα χαρακτηρίζονταν από τεχνική αρτιότητα. Δηλαδή, δε μένουν στις καλές προθέσεις του σεφ και την ωραία γεύση ή και την ωραία εμφάνιση, αλλά χαρακτηρίζονται και από καλή τεχνική. Και αυτό σίγουρα δεν μπορεί να κρυφτεί, εκτός από όλα τα ζεστά ή κρύα πιάτα, στα επιδόρπια.

Μπράβο στο νεαρό σεφ, τον οποίο και βλέπεις καθώς μπαίνεις στο μαγαζί του και είναι έτοιμος να σου απαντήσει στις ερωτήσεις σου, εάν έχεις όπως εγώ και οι συνδαιτημόνες μου.

Για το μενού, το ωράριο και τις τιμές παραπέμπω στο manimani.com.gr.

ΑΥΤΑ!

ΥΓ. Μπορεί αυτά που γράφω να θεωρούνται διαφήμιση, αλλά πραγματικά όταν κάτι μου αρέσει δε θα διστάζω να το προτείνω. Ελπίζω να μην παρεξηγηθώ.

Advertisements

1 Comment so far

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s